Aor's profile~ @or ~PhotosBlogListsMore Tools Help

Aor Srisathit

Occupation
Location
Interests
many people asked me why i'm addicted with diving..
dont know why too.. haha
but ... you have to try, you will know

~ @or ~

ฉันฝันถึงเธอคนที่อยู่ไกล แสนไกล ช่างหวานละมุน อบอุ่น ข้างในหัวใจ
There are no photo albums.
May 29

ลูกค้ามหาจำเริญ

มีใครเคยเจอลูกค้างี้มั่งมะ
 
กริ๊งงงงง ขอสายคุณศิริพรครับ ..... เรียนสายอยู่ค่ะ... พี่จิ๋วว ตีสีหน้าเรียบๆๆ เพราะใกล้กลับบ้านแระ
พ้มอยากขอเปลี่ยน invoice จากวันจันทร์  (ที่ 1 เดือน6 ) เป็นวันเสาร์ได้มั้ยครับ (ที่ 30 เดือน5) .. เดี๋ยวดูให้นะคะ เกรงว่าจะไม่ได้น่ะค่ะ เพราะต้องแก้ทุกอย่างในระบบ
ไม่ได้จริงๆ เหรอครับ พ้มอยากได้วันเสาร์น่ะคุณ ....
 
....... hold  สายไว้ .......
 
เฮ้ยอ้อ ได้มั้ยเนี่ยะ จริงๆ ก็ได้นะ แต่ i nvoice ก็ต้อง cancel แล้วไงดี เบอร์นั้นก็ต้องข้ามไป แต่ๆๆๆ พี่ ของรับเมื่อไหร่นะ ?? วันจันทร์ซิ
อ้าววว งั้นไม่ได้พี่ บอกว่า ไม่ได้ ไรวะ ของส่งวันจันทร์ จะให้ออกบิลล่วงหน้า
แปะแกรก็ไม่ยอมวุ๊ย พ้มจะเอาวันเสาร์ ทำให้หน่อยไม่ได้เลยเหรอ บลา บลา บลา .....
......
......
สุดท้าย ถึงรู้ว่า แกรขายรถ (คงจะกระบะ) แล้วแกรต้องการ VAT ซื้อ (จากเรา) ไป claim แปะคะ แค่สี่พันเองค่ะ คงไม่ได้ทำให้แปะไม่ต้องเสียภาษีน้อยลงซักเท่าไหร่
 
ฮ่วย ไอ้ลูกค้าเวง ....... Confused
May 03

เกาะกูด

เฮ่อออ หลังจากติดโรคเลื่อน อันเนื่องมาจากที่ข้าพเจ้าป่วย ในที่สุดก็ได้ไปเกาะกูดซะที แต่ฟ้าฝนไม่เป็นใจเล้ย ตกมันเข้าไปสามวันรวด ไม่ต้องเห็นเดือนเห็นตะวันกัน
 
ฌานตา เป็นรีสอร์ตที่เลือกไป และโชคดีมากที่ได้ห้อง sea view เลย แบบแว่ นอนอยู่บนเตียงเก๊าะเห็นทูเล จริงๆ ถ้าฝนไม่ตกคงจะได้เห็นน้ำใสๆๆ กิ๊งๆๆ กว่านี้แน่นอน
 นี่ไง มองออกไปก็เห็นทะเลเลย  นี่เป็นอาหารเย็น หนึ่งในห้าอย่างต่อมื้อ แล้วน้องๆๆ บอกว่า ถ้าจะรับเพิ่มก็ได้นะเคอะ ...
April 04

เสียชื่อโม๊ดดดดดดดดด

รู้ๆๆ กันอยู่ว่า ที่บริษัทจะมี dead line ส่ง report แล้วนี่ยิ่งเป็นปิด quater อีกด้วย แต่ประวัติศาสตร์ต้องจารึก .....
 
อารวี ปิดบัญชีไม่ทันค๊าบบบบ เค้าให้ส่งวันศุกร์ เที่ยงคืน !! แต่ตีสองแล้ว ยังไม่ไปถึงไหนเลย
 
นายคงสมเพชมั้ง เพราะเห็นหัวเขียวสลอนอยู่ทั้งห้าวันรวด เมื่อคืนนายเลยบอกว่า ... กลับบ้านได้แล้ว ดึกมากแล้ว ไม่ต้องสนใจว่า report จะเสร็จหรือไม่ กลับบ้านได้แล้ว ไป๊ ...ค่อยส่งวันจันทร์ ไม่ต้องทำแล้ว ( เออ นายดีมาก ) เราก็หยอดแสดง spirit ว่าไม่ได้ วันนี้วันสุดท้าย ไม่อยากให้ยูมีเรื่องก่ะทาง corporate นายบอกว่า ไม่ต้องเรื่องนี้จัดการเอง ก็เลยมาครึ่งทาง งั้นกลับบ้านนะ แล้วพรุ่งนี้ (คือวันนี้) ส่งให้ เอามั้ย เสร็จเหรอ เสร็จซิ .... งั้นโอเคนะ จะส่งให้ตอนเช้าเลย สุดท้ายก็เสร็จเอาหกโมงครึ่ง ( เช้าของที่โน่นพอดี )
 
เหนื่อยอิ๊บบบบบบบบ --! Crying
March 31

หายเปื่อยแว้ววคับ

โอ้ว พ่อแม่พี่น้องครับ หายป่วยแล้วหล่ะ มาเริ่มเรื่องกันดีกว่า ....
 
ศุกร์ที่ 13 หลังจากกินข้าวเย็นเสร็จ ก็รู้สึกปวดท้องแหะ เอิ่ม คงไม่เป็นไรมั้ง ก็กลับบ้าน อ่าาาา เหมือนมีไข้นิดๆๆ งั้นกินยากันไว้ก่อนดีกว่า ปกติกินไทลินอลเม็ดเดียว ... อย่าตกใจ อย่าตกใจ ไม่เคยกินเกินสองเม็ดเลย แหะ แหะ คราวนี้ยังไงไม่รู้ กินไปสองเม็ดแล้วกัน แล้วเก๊าะนอน โอ้วววว นอนไม่หลับแหะ หมุนไปหมุนมา จนเช้า ไข้ก็ไม่หาย เหมือนตัวรุมๆ อยู่ ไม่เป็นไร เสาร์นั้นต้องพาพ่อไปรพ. ไปตามผล พ่อเป็นไข้เลือดออก เจ้าน้องชายก็เป็นเหมือนกัน แต่ไม่ได้คิดว่าจะติดกันหรอก เพราะอ๊อดไม่ค่อยอยู่บ้าน 555
 
หลังจากพาพ่อไปส่งรพ. เก๊าะลองถามหมอดูว่า เอาไงดีคะ อ่ะ ไปวัดความดัน วัดไข้ ดีใจเป็นบ้าเลย วัดไข้ได้ด้วย (ปกติมันไม่ค่อยจะขึ้นซักเท่าไหร่) คราวนี้วัดได้ 37.6 มั้ง ฮิ้ววววว เอิ่ม ว่าต่ะว่าคนปกติมันเท่าไหร่หว่า ลืมแระ Thinking แต่ความดันต่ำเชียว เหลือแค่ 90/60 แล้วหมอก็สั่งเจาะเลือด เสร็จแล้วเก๊าะไปกินข้าว นั่งรอหมออยู่เกือบสามชั่วโมง หนาว ปกติ หนาว ปกติไปอยู่เกือบทั้งสามชั่วโมง เสื้อกันหนาว + ผ้าห่มในรถ เอามาประโคมเข้าไป แต่ ..... ไม่อยู่
 
จนพี่หนิง พยาบาลหน้าห้องลัดคิวให้ เข้าไปปุ๊บ ผลเลือดออกมา ยังอยู่ในเกณฑ์ปกติ ... แต่หมอสั่ง admit !! แง๊วววว เอาจริงดิ๊ เพราะว่า ไข้มันเพิ่มเป็น 38.5 ภายในสามชั่วโมง พ่อก่ะแม่ต้องนั่ง taxi กลับบ้านหล่ะ ส่วนลูกสาวต้องนอน #1616 ห้องสวย ดีนะเบิกได้ แพงเชียว ( ถามสภาพ ) ก็นอนแบบ ไข้มันก็ไม่ลด น้ำเกลือถุงแรกถูกจิ้มผ่านไป ติ๋ง ติ๋ง ติ๋งงงง แล้วก็หลับ 5555 ตื่นขึ้นมาก็ยังมีไข้อยู่นะ แต่ตอนนี้มีคนมาอยู่เป็นเพื่อนแล้ว พร้อมทั้งดอกไม้ปลอบใจช่อนุง Red rose... ขอบคุณมากๆๆ ค๊าบบบบ
 
พารากินไปเรื่อยๆ แต่ไข้มัน swing มากๆๆ เดี๋ยวขึ้นเดี๋ยวลง พยาบาลก็เดินจริ๊งงงง ห้าทุ่ม มียาแก้อักเสบมาอีกถุงเล็กๆๆ พร้อมด้วยยาแก้ไข้ประหลาดๆ + กับยาลดไข้แบบฉีด เอากันเข้าไป แต่ work แหะ เพราะว่าประมาณตีสองตีสาม พยาบาลเข้ามาดูอีกรอบ ไข้ไม่มีแล้ว แต่เหมือนนอนกลางทะเลไงไม่รู้ เหงื่อท่วมเตียงไปหมด แต่ขี้เกียจเปลี่ยนเสื้อ เก๊าะเลยเช็ดตัวอย่างเดียว แล้วนอนต่อ 55555
 
เช้าขึ้นมาปกติ จนอยากกลับบ้าน แต่ผลเลือดออกมาว่า เกล็ดเลือดลดลงไป 50,000 เหลือ 160,xxx จากวันแรกที่มาคือ 230,xxx ท่าทางจะเป็นไข้เลือดออกแล้วม๊างงง ตรู นอนก่อนอีกซักคืนนะ หมอขอดูเลือดพรุ่งนี้ก่อน ได้ค่ะ แต่น่าเบื่อจริงๆ เลยอ่ะ ไม่มีอะไรทำ แล้วก็ไม่มีอะไรดู แถมก็ลืมอยู่บ่อยๆๆ ยาถุงเล็กๆๆ มันไม่ได้ผ่านน้ำเกลือแล้ว ทีนี้มันก็หมด โดยที่เราไม่ได้ดู โอ้วววว เลือดมันไหลย้อนออกมาเต็มสายน้ำเกลือเลย แง๊ววว เลือดตรู ยิ่งไม่ค่อยจะมีก่ะเค้าอยู่ งึ่มมมม Confused
 
ผ่านไปอีกหนึ่งคืน พี่เค้าก็มาเฝ้าเหมือนเดิม Wink เช้า เจาะเลือดไปใหม่ ฮิ้ววววว ลงไปอีกแล้วคับท่าน เหลือ 100,xxx หมอบอกว่า เป็นไข้เลือดออกชัวร์ โย่วววว ซะที แต่หนูไปทำงานได้มั้ยคะ เราก็นอนอยู่บ้านวันอังคาร วันพุธไป clear งานหน่อย พฤหัส ศุกร์นอนคับ ศุกร์ไปเจาะเลือด ลงไปอีกหน่อยนุง แต่ตับพุ่งปรี๊ดดดด จากสิบกว่าๆๆ ขึ้นไปเป็นร้อยกว่า คนปกติอยู่ที่ประมาณ 30 หมอฟันธงเรียบร้อยหลังจากผ่านไปอาทิตย์นึง เป็นไข้เลือดออกแน่ๆๆ ให้เลือกนอนที่รพ. รึว่านอนบ้าน แหม บ้านซิคะหมอ แต่ก็ไม่ได้นอนหร๊อก อาการมันไม่ค่อยมีอะไร หมอก็เลยบอกว่า อย่าซน อย่าไปซุ่มซ่าม เดี๋ยวเลือดมันไม่หยุด
 
มาวันนี้ หายเรียบร้อยค่ะ เกล็ดเลือดขึ้นมาเป็น 230,xxx แล้ว ผื่นแดงๆๆ มันก็จางๆๆ ลงไป ไข้เหรอ มันไม่มีตั้งแต่อัดยาวันนั้นแล้ว
 
 
ขอบคุณคุณหมอนะคะที่หาโรคเจอ แหะ แหะ ....
ขอบคุณที่หนูไม่ต้องออก forward mail ขอเลือด 
ขอบคุณพยาบาล (ที่เดินจริ๊ง ไม่ได้นอนกันพอดี แป่วววว)
ขอบคุณข้าวที่อร่อยกว่าข้าวรพ. แถมถูกกว่าด้วย
ขอบคุณดอกไม้สวยๆ ขนมหร่อยๆ และกำลังใจที่มีให้ตลอดมา ขอบคุณนะคะ .... พี่..ที่มาเฝ้าหนู Embarrassed
February 15

เรื่องมหัศจรรย์

วันที่ 1 มีนาคม พี่ต่อ: หนุ่ม True ที่เคารพ (มั่งไม่เคารพมั่ง แหะ แหะ) จะแต่งงานก่ะพี่สวย: สาว DTAC เหมือนความรักข้ามค่ายของ RS และอากู๋ GMM ยังไงก็ไม่รู้แหะ และแล้วการ์ดสีชมพูก็วางอยู่ในมือน้องเรียบร้อยทั้งๆ ที่น้องเล่นแง่ว่า ถ้าน้องไม่ได้การ์ดจะไม่ไป เจ้าบ่าวก็ต่อว่าว่าแล้วเมื่อไหร่จะข้ามมาเอา (วะ)  เล่นตัวจริง เอิ๊กๆๆๆ ตึกมันไกล๊ ไกลกันนิ๊ (ห่างกันตั้งสถานีรถใต้ดินนึงทีเดียวเชียว)

ว่าต่ะว่า Sarcastic ตอนนี้เค้าใส่ซองกันเท่าไหร่หว่า ไม่ได้ไปงานแต่งงานมานมนานแล้วด้วยซิ



เอิ่ม เราก็ต้องไปงานแล้วทำไงดีน้อ พี่ๆ ที่รู้จักก็ออกกันไปบ้างแล้ว ไอ้ที่ติดต่อทางเอ็มอยู่ก็ดั๊นเป็นเจ้าบ่าวซะฉิบ เอาน่ามันต้องมีหลงๆ ซักคนให้น้องยืมควงเน๊อะ Smile แล้วเรื่องก็บังเกิด ซึ่งพี่ต่อพอรับรู้ ก็มีท่อนฮุคนึงของเพลงลอยออกมาจากโทรศัพท์ พร้อมด้วยเสียงหัวเราะตามมา .......

"คือเรื่องมหัศจรรย์ ที่เราได้พบกัน
คือเรื่องมหัศจรรย์ ที่ฉันได้รักเธอ
คือเรื่องมหัศจรรย์ที่สุด ที่ฉันเคยได้เจอ
ฉัน...... ฮืมมมม.... คือเรื่องมหัศจรรย์"

แต่มันจะเป็นเหมือนเพลงหรือไม่ ก็ต้องคอยดูกันต่อไป อะไรต่างๆ ที่เข้ามา มันเร็วและเยอะจนเสียศูนย์ไปบ้าง มันก็มีแค่สองเรื่องหล่ะตอนนี้ คือเรื่องงานและเรื่องส่วนตัว เพียงแต่ไอ้เรื่องงาน และเรื่องส่วนตัวมันต้องแตกย่อยกันไปอีก สรุปแล้วบานพะเรอ ..... รับได้บ้างไม่ได้บ้าง เสร็จบ้างไม่เสร็จบ้าง แต่รู้อย่างเดียว ประสาทจะกินตายอยู่แล้ว ไม่คิดเลยด้วยว่า การย้าย office มันจะมีอะไรตามมามากมาย ทั้งเรื่อง Admin, Account, IT, Purchasing, Plan, Design...... เหนื่อยว่ะ

ทำไมต้องตรูคนเดียวด้วยหว่า แง่มมมมมม แต่คิดอีกทีก็ดีนะ ได้รู้ทุกเรื่องดี ตอนนี้เริ่มรู้เรื่อง server แว้วววว หุ หุ

ต่อปายยยยยยค้าววววจาเป็นเอ๊กซาเปิดของทุกแผนก ฮิ้ววววว ถ้าเค้าไม่ตายก่อง  5555

จบไอ้เรื่องนี้ทั้งหมด จะหาเวลาเอาหัวมุดน้ำซะทีแล้วหล่ะ คิดถึงภูเก็ต คิดถึงสิมิลัน Island with a palm tree  ..... คิดถึง .... ค่ะ